الان (2010) که به این یادداشت نگاه می کنم:

حیران می شوم که چطور جارموش ذره ذره از اصول اش دور شد تا حدی که گل های پژمرده
او واقعا دکوپاژی کاملا کلاسیک دارد، برهنگی بی مورد دارد و "شیر فهم" می کند و...

 او هم شاید مثل ارسون ولز "از اوج شروع کرد و با هر فیلم به سقوطی بیشتر رسید"
– حداقل در استاندارد خودشون –

ولی به هر حال این یادداشت اولین مورد در فیلم بود که جارموش معرفی می شد.
(قبل از این دو خبر کوتاه در مورد او چاپ شده بود)